Verwarrend, omdat het Griekse woord voor ja ‘nai’ is – en wordt uitgesproken als: né! Maar als ze nee bedoelen doen ze dat door hun hoofd subtiel naar achteren te bewegen en soms tegelijkertijd met hun tong te klikken. Je moet je dus altijd goed afvragen of je de Grieken wel goed begrepen hebt.

Aankomend op het vliegveld van de hoofdstad van Kreta belande ik vorige week op een kapot toilet. De deur was tijdelijk gerepareerd met een schuifje. Maar dat was 7 jaar geleden ook al zo dus zo tijdelijk was dat niet. Maar ja, wat is er niet tijdelijk in het leven. Ik moest weer uitgebreid op zoek naar een bagagekarretje. Na lang puzzelen ontdek je waar ze staan en er zijn er nooit genoeg. Wel zitten er altijd twee dames in de hal van de bagagekarretjes, aan iedere kant één, nu zaten ze er ook weer. Niets te doen. En ja, ik had ook niets te doen, moest toch wachten. Totdat je bagage is uitgeladen.

TUI heeft de zaken goed voor elkaar op Kreta. Er zijn busdiensten georganiseerd naar verschillende betrekkingen. Dus buiten staan ze. Op een te klein plein, zo’n 40 bussen alsof ze door een kind in een blokkendoos zijn gegooid. Niet practisch. Zeer ongemakkelijk zelfs voor zoekende reizigers, én chauffeurs. Terwijl je kunt zien dat de ontwerper van het vliegveld een fraaie ruime en efficiente bus- en taxibaan heeft bedacht aan de voorkant van de ontvangsthal voor iedereen die comfortabel wenst
in te stappen. Deze ligt er altijd leeg bij. En gelukkig weten de buschauffeurs na 10 minuten kunst-, draai- en vliegwerk hun voertuig vanaf het pleintje uit te parkeren naar de hoofdweg. De Griekse economie bestaat voor meer dan 30% uit toeristenindustrie, één van de 5 Grieken werkt in deze sector. Maar de meeste reizigers gaan, naast de gebruikelijke touristtraps, appartementen tegemoet met kapotte douches, harde bedden en defecte toiletten, ontoereikend bestek, inrichting uit de eerste jaren van de vorige eeuw, kapot meubilair, niet of slecht sluitende deuren en goedkoop eten en drinken voor veel te veel geld.

Of tenminste één of een creatieve combinatie van deze, of nog weer andere mankementen. Het is moeilijk om Grieken goed te begrijpen.

We moeten het toegeven. Het is een grote vergissing geweest het land toe te laten binnen de EU. En zoveel subsidies toe te kennen.

Het was in 2001 al snel bekend dat de regering de beste accountants van Goldman Sachs had ingehuurd om technieken in het financiele systeem in te bouwen waarmee de EU om de tuin werd geleid. Er is namelijk eenvoudig geen goede begroting. Nooit geweest. Naast feta, olijfolie en wat scheepsbouw brengt het land nagenoeg niets voort dat van internationale waarde is. Er zijn in Griekenland meer ambtenaren dan ondernemers. Eén op de vier ‘werkende’ Grieken is ambtenaar; totaal zo’n 1 miljoen. Terwijl dat in een vergelijkbaar Noord-Europees land (met veel meer regels!) naar rato maximaal de helft daarvan mag zijn. Er werkt naar schatting slechts 20% van de Grieken niet voor de overheid of in de toeristische industrie. Ben je ambtenaar dan kun je met 53 jaar met pensioen. In de vakantietijd krijg je bonnen van de overheid die in hotels e.d. kunnen worden besteed. Als ambtenaar krijg je een bonus als je Engels spreekt. Er wordt bovendien een extra bonus uitgekeerd als je met de computer kunt omgaan. En last-but-not-least krijgt ieder Griekse ambtenaar een maandelijkse toeslag als hij op zijn werk komt. Ik weet niet of ik dit land met deze economie ooit goed zal begrijpen.

Belasting was en is in dit land iets wat er wel is maar waar je niet aan meedoet. Volgens een onderzoek gaven de Grieken in 2007 samen EUR 613 mln uit aan smeergeld. Een kwart van de gezinnen verklaarde daarbij dat men hen één of meerdere in dat jaar hierom had gevraagd. Bij de belastingen, voor vergunningen van de gemeente en in ziekenhuizen. Tien procent van de gezinnen verklaarden dat ze ook bij de dokter, de bank en aan hun advocaat smeergeld hadden moeten betalen. Totaal gemiddeld EUR 1.554 per jaar. Begrijp je?

Ik heb de afgelopen week weer geen rollators, gehandicapten en kinderwagens gezien. Ik heb geweigerd af te rekenen bij een winkelier die maar in zijn mobiele telefoon bleef praten, terwijl wij tussen zijn spullen aan het zoeken waren en tenslotte dus niet konden afrekenen. In het binnenland van Kreta moest ik 20 km omrijden voor een benzinepomp waar, voor de ingang 3 mannen van 30 tot 50 jaar ieder op een andere manier en waarschijnlijk al de hele warme middag scheef op hun stoel hingen. En een vrouw van minstens 74 naar buiten kwam om mijn tank te vullen. Ik heb maar een extra blikje Cola gekocht. Afgezien van het feit dat het land maar net de status van ontwikkelingsland is ontstegen, maar er nog wel steeds heerlijk genoten en gegeten kan worden, vraag ik me af wat de mentaliteit is. Het is te hopen dat de wijzen uit het Noorden zich er goed van overtuigen of de Grieken het wel goed begrepen hebben als ze ‘Nai’ ['Né'] zeggen tegen de eisen van de IMF en de ECB.

———————————————————————————————-

Update 23/07/11: Gisteren heeft de EU het besluit genomen om Griekenland te steunen met EUR 159 mln. Dat zijn 6,3 maandsalarissen van alle Nederlandse werknemers of de waarde van 636000 Nederlandse koopwoningen. De Griekse regering is erg blij, en zegt verder te gaan met de bezuinigingen. Ik heb verder nog niets gelezen of gehoord over ideeen waarmee de Grieken hopen meer te gaan verdienen. Of hoe de EU hun gaat helpen meer inkomen te genereren.